Als je niet wilt remmen en als je niet uit de weg wilt gaan voor een tegenstander die sneller is, moet je niet schrikken dat er hommeles van komt.
— Eddy 'De Kannibaal' Merckx
Merckx reageert op de drie valpartijen in de laatste kilometers van de eerste etappe van de Tour de France.
Een bijzondere film, vooral door het perspectief. Maar zeker ook door de dreiging die daardoor wordt veroorzaakt. Dat zou anders een stuk ingewikkelder zijn geworden. En daarmee is het een bovengemiddelde rampenfilm.
Begin deze week was er een verlossend bericht voor de Nederlandse industriële bedrijven die mee (willen) bouwen aan de Joint Strike Fighter (JSF): de percentuele afdracht aan de Staat van de toekomstige omzet was eindelijk geregeld.
Deze meerkoet stond ongelooflijk te shinen, maar geen enkele andere meerkoet had belangstelling.
Ik was heel sceptisch over deze film, omdat de trailer iets te veel Independence Day-achtig aan deed – en nee, da’s geen compliment. Groot was dan ook mijn verrassing dat de film eigenlijk heel goed was. Het verhaal is wat dun, maar oh oh, het visuele spektakel is overweldigend. Het is verbazingwekkend hoe je kan worden opgezogen door de wereld die wordt gecreëerd. Het herinnerde me aan de eerste keer dat ik The Abyss zag. James Cameron blijkt het dus niet verleerd.
Misschien had ik beter de recensies moeten lezen, maar bij een film over Zuid-Afrika met een prominente rol voor Morgan Freeman als Nelson Mandela verwachtte ik meer een politieke film. Het bleek echter een sportfilm over het Zuid-Afrikaanse rugbyteam, de Springbokken. Regisseur Clint Eastwood had wat subtieler te werk kunnen gaan voor wat betreft de rol van rugby in de nation building van Zuid-Afrika na de apartheid. Aan de andere kant hield-ie zich wel afzijdig van tenenkrommend patriottisme, wat dan wel weer meer ruimte had geboden voor de politieke kant van het verhaal. Een prima film, maar ik blijf het gevoel van een gemiste kans houden.
Zuid-Limburg blijft een van de mooiste streken van Nederland. Daar kunnen we het heel lang of heel kort over hebben, maar zo is het. Kijk maar.
Met een fraaie rol als schmierend Congreslid Charlie Wilson steelt Tom Hanks de show, hoewel Julia Roberts en Philip Seymour Hoffman er ook mogen zijn. Het verhaal is wat dun, maar geeft wel in een weinig subtiele notendop weer dat het Amerikaanse buitenlands beleid – hoe zal ik het voorzichtig zeggen – tamelijk opportunistisch is.
Een aantal dagen geleden stond een klein nieuwsberichtje op Teletekst dat er aan boord van cruiseschip op de Middellandse Zee twee doden en een aantal gewonden waren gevallen. Oorzaak: reusachtige golven. (Let op: Teletekst – doorgaans niet de meest sensatiezoekende nieuwsverstrekker – gebruikte het woord ‘reusachtig’.) Maar nergens werd uitgelegd waar die reusachtige golven (op de Middellandse Zee!) vandaan kwamen. Gelukkig was ik niet de enige die zich dat afvroeg…
